Kolej Retycka (
Rhätische Bahn)to wspaniałe połączenie potęgi techniki i myśli człowieka z przepiękną przyrodą alpejską. Kolej ta zapewnia wspaniałe przeżycia z podróży wśród wysokich alpejskich gór o rajskim krajobrazie, ciszy i spokoju. Idea budowy takiej kolei została zrealizowana w XIX w. Jej inicjatorem był Holender
Willem-Jan Holsboer, który w
1888 r. założył spółkę
Schmalspurbahn Landquart–Davos AG (Kolej wąskotorowa Landquart - Davos).
Pierwsze pociągi parowe pojechały już w roku
1890. Już w ćwierć wieku później wybudowana była prawie cała sieć kolejowa
RhB.
Przejazd tą koleją to na prawdę wyjątkowe przeżycie, uświadomienie sobie uczestnictwa w historii i teraźniejszości jednocześnie z nieskażonej niczym wyjątkowej przyrodzie.
Kolej Retycka ma wiele wagonów. Oto ich spis:
-
44 wagony panoramiczne
-
246 wagonów pasażerskich
-
23 wagony sterowania
-
17 wagonów otwartych i do przewozu rowerów
-
13 wagonów restauracyjnych i obsługi
-
35 wagonów bagażowych
-
5 zabytkowych salonek
-
5 zabytkowych wagonów pasażerskich
Razem w ruchu osobowym - 388-
224 wagony służbowe i warsztatowe
-
58 lokomotyw
-
29 wagonów z napędem
-
3 parowozy
Razem wszystkich lokomotyw i pojazdów z napędem - 314-
68 krytych wagonów towarowych
-
283 otwartych wagonów towarowych
-
48 wagonów cystern
-
68 wagonów do przewozu cementu
-
8 drezyn
-
73 platformy do przewozu samochodów
-
10 zabytkowych wagonów towarowych
Razem wagonów towarowych - 558
Razem pojazdów szynowych (łącznie z prywatnymi)-
1260
Ilość
miejsc siedzących w wagonach z napędem -
973 (1. kl -
252, 2. kl -
721)
Ilość
miejsc siedzących w wagonach pasażerskich -
16 282 (1. kl. -
2747, 2. kl. -
13 535)
Ilość miejsc dla wózków inwalidzkich -
64
Ilość uchwytów do mocowania rowerów w wagonach -
1126
Istniejąca od ponad
100 lat linia kolejowa przez przełęcze
Albula i
Bernina to prawdziwy majstersztyk budownictwa kolejowego i techniki, wpisany harmonijnie w dziką przyrodę. W roku
2008 linie Albula i Bernina należące do Kolei Retyckiej (Rhätische Bahn)
zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Takie obiekty jak:
wiadukt Landwasser,
tunele między Bergün i Preda, czy
wiadukt kołowy w Brusio są wzorem doskonałości do dziś.