
Zwyczaje świąteczne w Szwajcarii różnią się od tych jakie znane są w Polsce.
Pierwszą różnicą jest obchodzenie
Wielkiego Piątku (Karfreitag) jako dnia świątecznego, wolnego od pracy.
Tu drobna uwaga: nie we wszystkich kantonach obowiązują dni wolne od pracy w danym dniu. Dotyczy to także Wielkiego Piątku. Szwajcaria liczy mniej więcej po równo katolików i protestantów. W jednych kantonach jest przewaga katolików, w innych protestantów. Od tego zależy jakie święta w danym kantonie są obowiązujące, a jakie nie.

W sobotę wielkanocną nie ma zwyczaju szykowania koszyków i święcenia jajek.
Wielkanoc jest wyczekiwana szczególnie przez dzieci, bowiem w niedzielny poranek przed śniadaniem poszukują one jajek, ukrytych nocą przez zajączka wielkanocnego. Dawniej były to zwykłe jajka, dziś są to jajka czekoladowe, podobnie jak i zajączek, którego też można znaleźć obok jajek. Jeśli dziadkowie mieszkają w pobliżu, to dzieci szukają jajek także w ogródku dziadków.
Wielki Poniedziałek jest świętem nie we wszystkich kantonach, ale na pewno nie spotkacie się ze zwyczajem lania wody, jak to ma miejsce w Polsce.

W kantonie
Zurych (choć nie tylko) dzieci zabawiają się z dorosłymi w tradycyjną zabawę "
Zwänzgerle". Polega ona na tym, że dzieci wychodzą na ulice z koszykami malowanych jajek (ugotowanych na twardo) i zaczepiają starszych pytaniem: "
Tüend Si au Zwänzgerle?!" (Gra Pan/i także w Zwänzgerle?).
Gra polega na takim rzucie monetą dwudziestu rapów (centymów) tak, by utrzymała się krawędzią w jajku. Jeśli przebije skorupkę i wbije się w jajko i się utrzyma dorosły zachowuje swoją dwudziestkę i wygrywa jajko. Ponieważ jest to dość trudne zadanie (i wszystkim zależy raczej na wygranej dzieci), więc dzieci zachowują swe jajka i zdobywają kolejne monety. Zaczepiają tylko te osoby, które przegrywają. Trzeba mieć wiele monet przy sobie, by dać dzieciom szansę zarobku.
Zabawa ta pochodzi z XVII w. z Zurychu Niederdorf.

Jeszcze inne zwyczaje panują w kantonie Ticino, gdzie w miejscowości
Mendrisio odbywa się co roku w Wielki Czwartek i Wielki Piątek tradycyjny marsz na Kalwarię -
inscenizacja drogi Chrystusa na górę Kalwarię w strojach z tamtej epoki. Jest to impreza chętnie oglądana przez turystów z całego świata.
Są też inne lokalne zwyczaje:
W miasteczku
Romont (FR) w Wielki Piątek odbywa się
procesja żałobników ubranych w czarne szaty z zakrytymi głowami (
Les Pleureuses), którzy na szkarłatnych poduszkach niosą narzędzia tortur Chrystusa i ręcznik, którym św. Weronika obmyła twarz Chrystusa z potu, w czasie, gdy dźwigał swój krzyż w drodze na szczyt. Ceremonia odbywa się w akompaniamencie śpiewów i modlitw.

Innym ciekawym zwyczajem, wywodzącym się ze starej tradycji niemieckiej jest
przystrajanie studzien kwiatami, gałązkami, kolorowymi wstążkami i jajkami. Taka tradycja zachowała się w miejscowości
Nyon, leżącej koło Genewy na trasie Genewa - Lozanna. Podobnie jest w Bischofszell w kantonie Turgowia.
Jeszcze innym zwyczajem, wywodzącym się z prastarej tradycji wielkanocnej jest
dzielenie się chlebem, serem i winem przez mieszkańców niektórych miejscowości w kantonie Valais.
Całkiem nową tradycją są organizowane w Lucernie
koncerty wielkanocne, odbywające się co roku i skupiające coraz więcej uczestników.