Szwajcaria ma bardzo ciekawą przyrodę. Miłośników przyrody zapraszamy do odwiedzenia
Szwajcarskiego Parku Narodowego w kantonie Gryzonia. Tu można najlepiej poznać szwajcarską faunę i florę,
geologię, historię tej ziemi w sensie przyrodniczym.
Park został oficjalnie utworzony
1 sierpnia 1914 r. na powierzchni
168,7 km2, ale jego historia zaczyna się w 1909 r., gdy gmina
Zernez przekazała dolinę
Val Cluozza stowarzyszeniu zabiegającemu o utworzenie parku.
Obejmuje on powierzchnię 172,4 km2, czyli
17 240 ha, położony na wys.
1400 - 3200 m n.p.m. Jest jednym z nielicznych miejsc w Europie, gdzie natura rządzi się sama, jak wszędzie wokół przed wiekami.
Na terenie parku jest
80 km oficjalnych dróg spacerowych, z czego
2 trasy alpejskie, z
18. placami odpoczynku, gdzie oczywiście zabronione jest rozpalanie ognia i biwakowanie. Do parku prowadzi
13 wejść. Odwiedza go rocznie ok.
150.000 osób.

Wybierając się do parku należy pamiętać, że występuje duża różnica wzniesień. Pogoda zmienia się bardzo szybko i trzeba mieć zarówno ciepłą odzież jak i żywność w odpowiedniej ilości, ponadto okulary słoneczne i mapę. Koniecznie specjalne buty do chodzenia po górach! Niestety szlaki są nieprzejezdne zarówno dla wózków inwalidzkich jak i dziecięcych.
Autobus pocztowy (Postauto) ma 6 przystanków w parku na otwartej drodze prowadzącej przez park.
W parku można przenocować w dwóch miejscach:
- w jedynym hotelu
IL FUORN, mieszczącym się w środku parku, dojazd autobusem pocztowym. Hotel dysponuje
60 łóżkami średniej klasy cenowej i
20 miejscami dla grup. Hotel posiada także restaurację,
- w bloku
Chamanna Cluozza, który leży w środku doliny Cluozza, która jako pierwsza znalazła się w granicach parku. Znajduje się na wys.
1882 m n.p.m., wybudowany w 1910 r., odnowiony w 1993 r., oferuje miejsce dla
68 osób, z czego 44 na materacach i 24 w pokojach.
W okresie zimowym drogi piesze przez park są niedostępne, nie wolno też jeździć na nartach, dlatego park jest
zamknięty od końca października do początku czerwca.
W parku żyje
30 gatunków ssaków i
100 gatunków ptaków, w tym
jelenie czerwone, koziorożce, rysie, pojawiły się wytępione w XIX w.
lisy, pojawił się
wilk i
niedźwiedź brunatny.
W parku rośnie ponad
650 gatunków różnych roślin, w tym nie spotykane gdzie indziej rośliny wysokogórskie rosnące nawet na wysokości 3000 m n.p.m.