Prawo głosowania w wyborach federalnych i piastowania stanowiska federalnego przyznano kobietom po raz pierwszy w historii
w lutym 1971 r. Kobiety zajęły do roku
1979 ponad
10 % miejsc w parlamencie.
Większość kantonów przyjęła
rozszerzenie praw kobiet, ale pełen proces zakończył się dopiero w
1990 r. Poprawka do konstytucji o równych prawach kobiet została przyjęta w referendum z
1981 r. Te same
prawa małżeńskie dla kobiet i mężczyzn przegłosowano w
1985 r.
Dziś kobiety są w pełni samodzielne i niezależne, piastują wiele ważnych funkcji w firmach i państwie. Trudno sobie wyobrazić, że jeszcze tak niedawno były zależne od mężczyzn.

Pierwszym
Prezydentem Konfederacji - kobietą - była
Ruth Dreifuss w
1999 r.
Ruth Dreifuss ur. 1940, pochodząca z Endingen k. Baden, reprezentująca Socjaldemokratyczną Partię Szwajcarii (SPS), zasiadała po raz drugi w Radzie Federalnej, jako przedstawiciel Kantonu Genewa. Rok 2002 był jej ostatnim w Radzie Federalnej. Zgromadzenie Narodowe postanowiło, że jej miejsce w Radzie zajęła
Micheline Calmy-Rey, także z Genewy, która z dniem 31 grudnia 2011 r. zrezygnowała z prac w Radzie Federalnej. W Radzie pozostają teraz 3 kobiety na 7 miejsc.
Dziś można powiedzieć, że w Szwajcarii kobiety mają bardzo dużo do powiedzenia: w siedmioosobowej
Radzie Federalnej zasiadają trzy kobiety:
Po raz pierwszy kobieta była wiceprezydentem konfederacji
w 1989 r.:
Elisabeth Kopp. Po raz pierwszy prezydentem konfederacji była
Ruth Dreifuss w 1999 r., potem wiceprezydentem była
Ruth Metzler-Arnold w 2003 r., następnym prezydentem została
Micheline Calmy-Rey w 2007 r. i 2011 r. oraz
Doris Leuthard w 2010 r.. Prezydentem w roku 2012 została wybrana Eveline Widmer-Schlumpf
W 200-osobowej Radzie Narodowej jest
60 kobiet, w poprzedniej radzie
45 miejsc zajmowały kobiety. Na 46 miejsc w Radzie Stanów
6 należy do kobiet, poprzednio 9.
Przewodniczącą Rady Narodowej w roku 2003 była również kobieta p.
Liliane Maury Pasquier z Genewy, z zawodu położna, matka 4 dzieci, reprezentująca Socjaldemokratyczną Partię Szwajcarii (SPS). Członkinią Rady Narodowej była od 1995 r. Została wybrana na okres 1 roku w dniu 26.11.2001. Wielokrotnie występowała na rzecz miejsca kobiet w społeczeństwie i polityce.
W roku 2010 najważniejsze stanowiska w państwie należały do kobiet:
- Prezydentem Konfederacji była Doris Leuthard,
- przewodniczącą Rady Narodowej była Pascale Bruderer-Wyss (mająca wtedy 33 lata!) socjalistka z Baden,
- przewodniczącą Rady Stanów była Erika Forster-Vannini z frakcji liberalnej (FDP) z Sankt Gallen.
Najmłodszymi kobietami w Parlamencie są:
- Tiana Moser z Zurychu ur. w 1979 r.,
- Evi Allemann z Berna ur. 1978, reprezentująca frakcję socjalistyczną.
W Radzie Narodowej
kobiety stanowią 28 %, w poprzednim składzie stanowiły
22,5 % ogółu radnych, a w Radzie Stanów
14 %, poprzednio
13 %.
Również w przeszłości kobiety sprawowały najwyższe urzędy w państwie:
pierwszą kobietą przewodniczącą Rady Narodowej była Elisabeth Blunschy w 1977 r.,
a następnie w 1981/82 także Radzie Narodowej przewodniczyła
Hedi Lang, a potem:
-
Judith Stamm była przewodniczącą Rady Narodowej w roku 1996-1997,
- Françoise Saudan była pierwszą w historii przewodniczącą Rady Stanów w roku 2000-2001
- Meyer Thérèse była przewodniczącą Rady Narodowej w roku 2004/2005,
- Chiara Simoneschi-Cortesi była przewodniczącą Rady Narodowej w roku 2008/2009
Kanclerzem federalnym jest
Corina Casanova, która jest na tym stanowisku kolejną kadencję.
Należy się spodziewać, że w przyszłości rola kobiet i ich zaangażowanie w życie publiczne i polityczne wzrośnie.
Po wyborach z 19 października 2003 r. liczba kobiet w obu izbach parlamentu wzrosła do
50 (25 %) w Radzie Narodowej i 11 (23,9 %) w Radzie Stanów. Niestety nie znalazły te liczby wtedy przełożenia na pozycję kobiet w Radzie Federalnej. Po wyborach Rady dnia 10 grudnia 2003 r. w Radzie pozostała
tylko 1 kobieta, Micheline Calmy-Rey, co było wyraźnym krokiem wstecz. Po wyborach 2007 r. relacje te uległy znacznej poprawie. Od 1995 r. liczba kobiet kandydatek to
35 % wszystkich kandydatów.
Dla porównania liczba kobiet w szwajcarskim parlamencie wynosi 28 %, a w polskim 17 %.