Kurs franka
Pogoda
Wiadomości:
SMI:
Państwo: Władze - Rada Federalna
Wybory Rady Federalnej Szwajcarii w 2003 r.
Rada Federalna jest wybierana przez Zgromadzenie Narodowe na okres 4 lat. Oczywiście w przypadku odejścia z Rady jakiegokolwiek jej członka dokonuje się wyborów uzupełniających. W roku 2003 kończy;a się kadencja Rady Federalnej wybranej w grudniu 1999 r. po ówczesnych wyborach do parlamentu.Parlamentarzyści, wybrani w dniu 19 października 2003 r. (oraz w terminach dodatkowych), muszą wybrać nową Radę Federalnej. Termin posiedzenia Zgromadzenia Narodowego, czyli wspólnego posiedzenia Rady Narodowej (izby niższej) i Rady Stanów (izby wyższej) ustalono na dzień 10 grudnia 2003 r. Od kilku tygodni trwały gorączkowe konsultacje związane ze zgłaszaniem kandydatów do nowej Rady. Wiadomo było, że po zwycięstwie w wyborach partii centrowo-prawicowych zajdą zmiany w składzie rady.
Najprostszy był wybór kanclerza konfederacji. Została nią p. Annemarie HUBER-HOTZ, piastująca tę funkcję dotychczas. Na 208 ważnych głosów otrzymała 173 w pierwszej turze (na 5 możliwych). Wicekanclerzem została p. Hanna MURALT - 21 głosów.
W pierwszej turze wybrano następujących członków Rady Federalnej:
- godz. 9.30 - Moritz LEUENBERGER, uzyskał 211 głosów, - godz. 9.50 - Pascal COUCHEPIN, uzyskał 178 głosów. Na to miejsce kandydowali również: Fulvio Pelli (FDP, TI) - 17 głosów i Fernand Cuche (Zieloni, NE) - 10 głosów.
- godz. 11.00 - Joseph DEISS, uzyskał 138 głosów. Na to miejsce zgłoszono również Ruth Metzler, ale uzyskała ona tylko 98 głosów.
- godz. 11.30 - Samuel SCHMID, uzyskał 167 głosów. Kandydowała tu także Ruth Genner (Zieloni, ZH) - 13 głosów.
- godz. 11.40 - Micheline CALMY-REY, uzyskała 206 głosów.
W drugiej turze o godz. 12.10 głosowano nad miejscem do tej pory zajmowanym przez Kaspara Villigera. Wybrany został Hans-Rudolf MERZ, który uzyskał 127 głosów. Na to miejsce kandydowała również p. Christine Beerli, też z frakcji FDP, oraz Christine Egerszegi-Obrist, Fulvio Pelli i Franz Steinegger. W pierwszej turze Hans-Rudolf Merz uzyskał 115 głosów (przy wymaganych 121), Christine Beerli - 83, Franz Steinegger - 16 i Fulvio Pelli - 11. W drugiej turze Merz pokonał Beerli stosunkiem głosów 127 do 96.
W trzeciej turze o godz. 10.40 przegłosowano najbardziej dyskusyjną kandydaturę, miliardera Christopha BLOCHERA, który uzyskał 121 głosów. Zajął on miejsce p. Ruth Metzler, dotychczasowej radnej federalnej. W pierwszej turze oboje uzyskali 116 głosów. Absolutna większość, która dawała wybór do rady wynosiła 121 głosów. W drugiej turze Ruth Metzler uzyskała 117 głosów, Christoph Blocher 119. Nie dawało to pozytywnego wyniku żadnej z kandydujących osób. W trzeciej turze większość absolutna wynosiła 119 głosów, ponieważ 1 poseł oddał pustą kartę i jeden oddał nieważną kartę. W tej sytuacji wygrał Christoph Blocher, uzyskując 121 głosów. Ruth Metzler uzyskała 116 głosów.
Prezydentem Konfederacji został wybrany JOSEPH DEISS (chrześcijański demokrata z Fryburga), wiceprezydentem wybrano Samuela Schmida. Joseph Deiss zostal wybrany prezydentem wbrew zasadzie, którą stosowano przez lata: prezydentem konfederacji wybierano zazwyczaj aktualnego wiceprezydenta. Podobne przypadki wydarzyły się 3-krotnie: w 1930 r. (Jean-Marie Musy), w 1955 r. (Max Petitpierre) i w 1960 r. (również Max Petitpierre).
Przy okazji złamany został protokół rady. Zgodnie z nim wybrany prezydent świętuje swój wybór w swoim kantonie następnego dnia po wyborze. Ponieważ Joseph Deiss został prezydentem niespodziewanie, rząd kantonu Fryburg nie był na to przygotowany. Uroczystość odbędzie się więc na początku przyszłego roku.
Podobnie wybór na członka Rady Federalnej jest świętowany w kantonie, z którego on pochodzi. Christoph Blocher spowodował konsternację w kantonie Zurych, rezygnując z uroczystego przyjęcia. Miasto Biel/Bienne przygotowało uroczyste przyjęcie na starym mieście dla Christine Beerli, która była "murowaną" kandydatką na członkinię Rady Federalnej. Mimo negatywnego wyniku głosowania miasto postanowiło jednak zorganizować uroczystość.
W ocenie politologów wybór Rady w tym składzie był krokiem wstecz. Rada jest bardziej prawicowa, starsza i zdominowana przez mężczyzn. Wybory te wskazują też, że Zgromadzenie Narodowe jest bardziej prawicowe niż wybierający je naród. Centrum i lewica mogłyby, teoretycznie, zbudować silny blok, ale radykałowie, liberałowie i centrowi demokraci są bardziej skonsolidowani. Rada Federalna jest regresją do modelu socjalnego z lat 60-tych. Wybór dwóch sześćdziesięciolatków to zmiana "kulturowa". Politolodzy ostrzegali też, że skręt w kierunku konserwatywnej prawicy będzie mieć wpływ na politykę społeczną. Stanowiska prezentowane przez Christopha Blochera i Hansa-Rudolfa Merza, zmierzające do liberalizacji narkotyków, czy pozycji kobiety, mogą stanowić zagrożenie dla nowoczesności i prawidłowości polityki społecznej. Były to opinie wyrażone przez znanych szwajcarskich politologów: Regulę Stämpfli, Andreasa Ladnera i Claude'a Longchamp.
Podobną opinię miało wielu obywateli Szwajcarii. Dowodem tego była zorganizowana w dniu 13 grudnia 2003 r. demonstracja w stolicy kraju, w której wzięło udział co najmniej 12.000 osób, głównie kobiet z ruchów lewicowych i feministycznych. Dla bardzo wielu kobiet Rada w takim składzie była nie do przyjęcia.
REKLAMA
Zobacz takze te strony:
:: swissadvisors.info :: tissot-beauty.info :: eurokooperacja.info :: eurostudia.info :: domymobilne.info :: euro-immo.info ::
Copyright © 2001 - 2011 by 'szwajcaria.net'. Created by Tissot Internet for
