Wybory Rady Federalnej Konfederacji w 2011 r.
Rada Państwa jest wybierana przez Zgromadzenie Narodowe na okres
4 lat.
Oczywiście w przypadku odejścia z Rady jakiegokolwiek jej członka dokonuje się wyborów uzupełniających. W grudniu 2011 roku kończy swą kadencję Rada Federalna wybrana w grudniu 2007 r.
Parlamentarzyści, wybrani w nowych wyborach jesienią 2011 r., muszą wybrać nową Radę Federalną. Termin posiedzenia
Zgromadzenia Narodowego, czyli wspólnego posiedzenia
Rady Narodowej (izby niższej) i
Rady Stanów (izby wyższej) ustalono na 14 grudnia 2011 r. Przez kilka tygodni po wyborach trwały gorączkowe konsultacje związane ze zgłaszaniem kandydatów do nowej Rady. Wiadomo, że po zwycięstwie w wyborach partii, które były w mniejszości muszą zajść zmiany w składzie rady.
Najprostszym jest z reguły wybór
kanclerza konfederacji. W roku 2011 kanclerzem została wybrana ponownie
Corina Casanova, uzyskując 189 głosów.
Poszczególni kandydaci uzyskali następującą ilość głosów:
W wyborach wzięło udział
245 parlamentarzystów. Absolutna większość wymagana do wyboru wyniosła
114 głosów.
Oto przebieg wyboru nowej Rady Federalnej.
- W głosowaniu za ponowną kandydaturą Doris Leuthard wyniki były następujące:
oddano głosów:
ważnych 227, nieważnych 1, pustych 11, za 216 przy 114 wymaganego minimum.
Doris Leuthard została wybrana w I turze. Inni kandydaci uzyskali 11 głosów. -
W głosowaniu za ponowną kandydaturą Eveline Widmer-Schlumpf wyniki były następujące:
oddano głosów: ważnych 239, nieważnych 1, pustych 5, za 131 przy 120 wymaganego minimum.
Eveline Widmer-Schlumpf została wybrana w I turze.
Pozostali kandydaci do tego miejsca otrzymali następującą ilość głosów:
Hansjörg Walter - 63, Jean-François Rime - 41, inni - 4. -
W głosowaniu za ponowną kandydaturą Ueli Maurera wyniki były następujące:
oddano głosów:
ważnych 226, nieważnych 3, pustych 16, za 159 przy 114 wymaganego minimum.
Ueli Maurer został wybrany w I turze.
Pozostali kandydaci do tego miejsca otrzymali następującą ilość głosów: Hansjörg Walter - 63, Luc Recordon - 13, inni - 13.
-
W głosowaniu za ponowną kandydaturą Didiera Burkhaltera wyniki były następujące:
oddano głosów:
ważnych 232, nieważnych 1, pustych 12, za 194 przy 117 wymaganego minimum.
Didier Burkhalter został wybrany w I turze.
Pozostali kandydaci do tego miejsca otrzymali następującą ilość głosów: Jean-François Rime - 24, inni - 14. -
W głosowaniu za ponowną kandydaturą Simonetty Sommarugi wyniki były następujące:
oddano głosów:
ważnych 242, nieważnych 0, pustych 3, za 179 przy 122 wymaganego minimum.
Simonetta Sommaruga została wybrana w I turze.
Pozostali kandydaci do tego miejsca otrzymali następującą ilość głosów: Jean-François Rime - 61, inni - 2. -
W głosowaniu za ponowną kandydaturą Johanna Schneider-Ammanna wyniki były następujące:
oddano głosów:
ważnych 234, nieważnych 2, pustych 9, za 159 przy 118 wymaganego minimum.
Johan Schneider-Ammann został wybrany w I turze.
Pozostali kandydaci do tego miejsca otrzymali następującą ilość głosów: Jean-François Rime - 64, inni - 11. -
W głosowaniu na miejsce po Micheline Calmy-Rey wyniki były następujące:
oddano w I turze głosów:
ważnych 243, nieważnych 0, pustych 0, przy 122 wymaganego minimum.
Kandydaci do tego miejsca otrzymali następującą ilość głosów:
Alain Berset - 114,
Pierre-Yves Maillard - 59,
Jean-François Rime - 59,
Marina Carobbio - 10,
inni - 1.
Pierwsza tura nie przyniosła rozstrzygnięcia.
W drugiej turze wyniki były następujące:
oddano głosów:
ważnych 245, nieważnych 0, pustych 0, przy 123 wymaganego minimum.
Kandydaci do tego miejsca otrzymali następującą ilość głosów (Maria Carobbio wycofała swoją kandydaturę):
Alain Berset - 126,
Pierre-Yves Maillard - 63,
Jean-François Rime - 54,
inni - 2
W drugiej turze został wybrany Alain Berset.
Zobaczcie jak to było poprzednio, czyli
wybory Rady Federalnej w roku 2007,
wybory Rady Federalnej w roku 2003,